2026 - 06: Italië: Dolomieten

Noord Italië, een bijzonder berggebied: Dolomieten.

Weer komende 2 weken

De Dolomieten zijn duur. Simpel plekje op camping 60 - 70 Euro, overnachting op Camperplek 35 of meer Euro, waar geen service is.
Op Campercontact zijn er ook gratis plekken, maar die goed lezen. Zo is er eentje “gratis” bij een Pizza restaurant voor 20 Euro per nacht. Je staat dan tegen het gebouw in een hoekje gedrukt.
MAAR: Overnachten in Italië kan op reguliere parkeerplaatsen en langs snelwegen. Maar dan geen campergedrag, niet eens een zijraampje open, ook geen wielblokken.

We rijden door Oostenrijk. Zonder tolwegen!!
Met tol: is 5 km korter en 12 minuten sneller. (Tol Snel terug verdiend!)
De acties van politie om toeristen uit dorpen te houden gelden niet voor doorgaande wegen. 




Woensdag 27 mei vertrekken we. Rond 8:30 uur.
De reis verloopt zoals verwacht. In Duitsland kun je overal doorrijden, behalve bij de tientallen werkzaamheden onderweg. Dus het viel niet mee, maar we haalden ons doel. De diesel is erg goedkoop, t.o.v. bij ons. 1.80 is helaas iets wat we goedkoop moeten noemen.
Het is een prachtig plekje bij de brouwerij, alleen is het even voorbij de brouwerij, staat bij kerkje aangegeven. 
Oudere man, erg aardig, werkt op goed vertrouwen. 9 Euro in een bakje mikken, en als je een biertje wil, dan uit koelkast pakken en geld in bakje gooien.
Het werkt prima en de bruine variant van het Biberach biertje is heerlijk.
Het plekje is prachtig. Staat bij de favorieten.



Biberach Biertje





P4N 645 km, Camperplek: Brauerei-Gasthofes Biberach

De volgende morgen ben ik alleen nog een wandeling gaan doen.
Mooie omgeving met veel vogel gebeuren.

De eerste was een buizerd op jacht.










Even in de kijkhut gezeten, maar dat leverde niks op.


Wel mooi uitzicht


Even verderop ineens de zwarte wouw.






Dit is een blauwe.......  reiger




28 mei komen we aan bij Camping Zum See tussen 2 meertjes in.
De reis ging goed, geen tolwegen, redelijk doorrijden, alleen een keer bij werkzaamheden ging het erg langzaam.
Paar foto's van onderweg:





CP: P4N (Kirchgasse 25, 39027 St. Valentin auf der Haide)
          Camping: WEB P4N (Via Chiesa, 25 39027 San Valentino Alla Muta)

De camping was prima. Erg netjes, sanitair super schoon. Met restaurant erbij met mooi uitzicht.






Alles prima in orde. Maar niet de pollen. Het gras was net ontploft en mijn neus ook. Alle spulletjes die ik bij had, werkten onvoldoende. Bij een apotheek wat sterker spul gehaald. De overlast werd iets minder, maar prettig was anders.
Papieren zakdoekjes was de voornaamste vulling van het afvalbakje, helaas.
Met een kabelbaan nog even een berg op geweest. Leverde mooie foto's op. Nog even met de telelens rond gekeken ook.










Morgen gaan we verder. Hopelijk ergens waar minder graspollen in de lucht hangen. 
      






We hebben weer een hele weg te gaan. Route uitgezet met TomTom. Een prachtig stukje op een smal weggetje met van die uitwijkstukjes. Passeren gaat anders niet. Ergens tussen Sluderno en Tanas.  Langs rasthof Paflur en Allitz. Deze route was fantastisch.  











We reden verder tot de weg was afgezet door denk ik de brandweer. Ik weet niet precies hoe we zijn gereden. Uiteindelijk bij de bedoelde camperplak. Was bij Coredo Cles. Dit plekje was dus helemaal niks. Bovendien was er een event van NightGhosts (verspelt niks goeds voor rustzoekers). Met keiharde muziek en jongeren op squads, en auto's met nog hardere muziek (Boink,Boink).
Het meer was inderdaad vlakbij. Ca 50 meter naar beneden. Je kon zo van de rotsen afspringen. Dus leuk aan een meertje was het zeker niet.
Na een hoop gezoek werd het deze Camping/Camperplek:

 Smarano - 64 Viale Merlonga
Het sanitair zo perfect zijn, nou dat kan het gaan worden, want alles was afgebroken en werd gerenoveerd. Er was dus geen sanitair.
Ooh, ja toch, 1 douche en 2 wc's voor ca. 30 campers ook met kinderen.
Na het eten nog een stukje gewandeld.
Naar het meertje waar we in tweede instantie naar toe wilden gaan, maar voor een zandweg kwamen die we niet in mochten.



Maar je mocht er ook niet zwemmen en niet schaatsen. Het was een stuwmeertje.

Vrijwel geen last meer van hooikoorts, wel nog spraytje gebruikt, maar geen pilletje nodig. Hemelsbreed zijn we ca 60 km verderop. Wat een verschil.
.


Zondag 31 mei. We gaan van Smarano naar Camping Seiser Alm
Volgende route, ingesteld zonder milieuzones vanwege het waardeloze beleid van Bozen/Bolzano, die stad willen we omzeilen.
Maar helaas. Geen idee waarom nu weer, maar we rden dus toch Bozen in, en de TomTom zei: met de instellingen: Vermijd milieuzones: U nadert een milieuzone op uw route!
Wat een gedoe. Omgedraaid, kijken of Maps een betere route heeft, nee dus.
Een andere weg genomen, op eigen visie. Uiteindelijk beide systemen aangezet, ze reden hetzelfde, ik denk zonder milieu-zone, maar is het wel zo, ik heb mijn best gedaan. Tijdens de voorbereiding heb ik bewust Bozen/Bolzano overgeslagen. De regeling met de milieu-zones is door een achterlijke in elkaar gezet. Er zijn 2 zones: 1 in het centrum, die is duidelijk, (maar belachelijk).
De centrumzone: alleen geldig op maandag t/m vrijdag van 7:00 tot 10:00 uur en van 16:00 - 19:00 uur. Natuurlijk iedere buitenlander die Bozen bezoekt moet dat gewoon weten. Deze regeling heet LEZ.
Dan heb je ook nog LTZ. 
Gekopieerd: Voor de periode 14: 30 - 16: 00 jaarlijkse vergunningen worden alleen uitgegeven voor elektrische, metan- en gpl-aangedreven voertuigen die goederen leveren.
Elders staat dan: 
Het laden en lossen is toegestaan ​​vanaf 06: 00 - 10: 00 van maandag tot zaterdag.
Maar dan is het zo dat de gemeente ook nog publicaties over aanpassingen doen.
Zo was er een extra overzicht met 12 straatnamen.
Ik snap dat TomTom het niet snapt.
We zien de boete wel komen.

Een mooie route. Foto's van onderweg:
We gingen over de Mendolapas. Met -tig haarspelden.

Hier zijn we naar beneden gereden, zig-zag


Foto onderweg

Foto onderweg

Foto onderweg


Camping: P4N:  Camping Seiser Alm 
Een prachtige camping, zat helemaal vol, maar ze hadden nog een paar aparte camperplekken. Was ook prima.
Het sanitair gebouw is net een sauna. Ziet er allemaal prachtig uit. De receptie ook. 
Na het eten nog een wandeling gemaakt.

Uitzicht vanaf de camper

Uitzicht vanaf de camper

Wandeling


De grootste attractie hier is de Sieser Alm. De grootste alpenweide van Europa.
We hebben 2 dikke folders gekregen ter info. En ik had al van alles gelezen.
Maar het is hopeloos ingewikkeld.
Je kunt met de auto naar boven rijden, maar dan voor 9:00 uur.
Er zijn een aantal kabelbanen vanaf verschillende plekken. Maar ze werken nu niet allemaal, het ski-seizoen is het belangrijkste.
Die vanaf bij ons duurt ca. 18 minuten en kost: 55 Euro per persoon.
De folders geven veel te veel informatie met veel te veel mogelheden.


V2 ) Alpe de Siusi / Seiser Alm Info:
https://sandinourbackpacks.com/italie/alpe-di-siusi/

Op maandag 1 juni 2026 gaan we naar de Seiser Alm.
We gaan met de auto, moeten er dus voor 9:00 uur zijn.
Een meneer spreekt ons aan bij het info-punt, waar de blokkade voor de doorgang wordt gemaakt van 9:00 tot 17:00 uur.
We spreken nog even, en inderdaad we mogen pas na 17:00 uur naar beneden.
Dit blijkt complete onzin te zijn. Je mag altijd naar beneden rijden, de blokkade is alleen voor het naar boven rijden door toeristen.
Wij moeten parkeren op P1. Er blijkt ook een P2 te zijn.
P1 kost 15 euro, P2 (stukje verderop) kost 30 Euro.
Achteraf had ik beter naar P2 kunnen doorrijden. Het stukje van P1 naar P2 was erg steil. De gebruikte energie hadden we best elders in willen zetten.
Dan is er een grote kaart. Hierop staan de 5 routes op de Alm beschreven. Die hebben een letter: K t/m O.
Je verwacht dan ergens dit terug te zien op bordjes. Maar nee dus. Wel zijn er nummers van routes, en die staan dan ook weer op die kaart. Dus lees je letter op de kaart en volg dan de  nummers?
Maar het duidelijkst zijn de namen aangegeven op de bordjes onderweg van vele restaurantjes. Die kun je op de kaart bijna niet terug vinden. En met de regelmatig dubbele namen Duits en Italiaans is dit een redelijk drama.
Nou, genoeg gezeurd.
Deze dag biedt absoluut de mooiste berg-ervaring die ik ooit heb meegemaakt.
Het is niet in plaatjes samen te vatten. Maar vanaf het begin zie je de grote bergtoppen, wil je steeds meer foto's maken, maar 10 minuten later is het nog mooier, uitgebreider, imposanter. En dat gaat maar door. Op het hoogtepunt van onze wandeling, uitzichtpunt: Engelrast, was een echte 360 van alleen maar bertoppen. We probeerden panoramafoto's. Maar het geeft niet eens een deel weer van wat het met je doet. Misschien help een video om een beetje een indruk weer te kunnen geven. Je ziet het hieronder.
Sorry het is erg veel.












Edelweiss




Engelrast, Uitzichtpunt














De video met 360 op uitzichtpunt Engelrast





Het is dinsdag 2 juni. We vertrekken van Camping Seiser Alm.
Weersvoorspelling is regen. 
We kunnen het bevestigen. Hele dag door, tot ca 19:00 uur. Op zich mooi weer om binnen in de camper te zitten, maar hier zie je al rondrijdend dus niet wat je graag wil zien: Bergtoppen en prachtige omgeving.
De GDR (Great Dolomites Road) stond op het programma.
Gesplitst in 3 dagen, met aanpassingen om het nog mooier te maken. We beginnen en zien wel. Het beetje wat we konden zien was fantastisch. We kwamen ook wat bussen tegen voor reistochten. Zielig, die oudjes zitten in die bus te kijken naar het rijden door de wolken, mist en nou, ja.
Wij denken maar aan de pracht van gisteren en rijden rustig door.
Als eerste stop was in de planning: De Karersee. Campers op P3.
De Karersee is een idyllisch bergmeer met blauw water. Prachtige omgeving, met grote rotsen in het land. Al te zien vanaf de weg. Echt apart landschap.
Ondanks het regenachtige weer was het hier een enorm drukke gebeurtenis.
Bij de ingang was een winkel, met kleding en weet ik veel wat.
Bij de slagbomen 30 meter verderop was het een puinhoop.
Het doel was een wandeling hier, maar het regende flink, dus we zijn meteen verder gereden.

Verder viel ons op dat in alle dorpen waar we doorheen reden alles vol staat met hotels. Meerdere kabelbanen. Alles draait hier om de wintermaanden en de wintersport. De zomer inkomsten zijn mooi meegenomen.
Door de regen zijn de wandelingen niet meer zo interessant en de uitzichtpunten geven vooral mist weer. Rond half 12 zijn we al in Mazzin, het bedoelde eindpunt van dag 1. We gaan maar verder, nog even langs de supermarkt. 
Het eindeloos blijven afremmen, schakelen en opletten in de regen en in de bergbochten en haarspelden, is toch wel erg vermoeiend. 40 km voor het einde van dag 2 zoeken we een plekje op in Arabba. Daar is/was een camperplek, met stroom etc. Maar allemaal weer onduidelijk, die is tot 30 juni 2026 gesloten. Maar net voor deze camperplek is een parkeergedeelte, waar geen verbod staat, en het ook prima gaat. Daar blijven nu maar staan.
De foto's van onderweg:

Onderweg Eggental







We waren in de wolken!

We hebben geen foto van de Rosengarten.
Dit is een rotsen systeem, een soort muur, die bijna steil, rechtop naar de hemel wijst. Hij zat voor een groot deel in de wolken. En we konden nergens stoppen, behalve bij een betaalde parkeerplaats bij een restaurant. Ja, het geld wint van de schoonheid. 
Overal waar kleine stopstukjes waren langs de weg, waren die geblokkeerd, door rosten, kleine heuveltjes van stenen of zand of door boomstammen.
Maar goed, we waren toch nog in de wolken.

Morgen gaat de reis weer verder, het tweede deel van de GDR. 
We lopen dan weer in op de reis. Komt goed uit, want we hebben in het begin een dagje uitgerust wat niet in de planning stond.
De weersvoorspelling is beter voor morgen. We gaan het beleven!


Woensdag 3 juni.
Nou ja, we hebben het meegemaakt.
De hele nacht bleef het regenen, nee geen druppels, gieten.
Het bergstroompje hier 10 meter vandaan is een kolkende rivier geworden. Wat een herrie. Maar het is eentonig dus we slapen toch nog aardig wat.
Tot 9 uur bleef het regenen, het was koud buiten, 5 - 6 graden, in de camper 10. De gaskachel doet wonderen.
Koffie en ontbijt en klaar om te gaan als de zon eindelijk zich laat zien. En wat zien wij? De bergen liggen vol sneeuw. Geweldig! Wat prachtig. Een regendag waard geweest. Zeker als wij van dit natuurschoon mogen genieten en jullie een beetje via de foto's.

Bij het opstaan waren de bergtoppen ineens vol sneeuw. Prachtig


Ons plekkie in Arabba in de ochtend, na de regen



Vervolg van de GDR:
Ja, je valt van de ene verbazing in de andere. Rembrandt een kunstenaar, van Gogh, Picasso, weet ik veel, maar de maker van de Dolomieten is ook een kunstenaar. Dat doet niemand hem na.
Onderweg ging het nog wel even bijna verkeerd. Tussen Pian de Saleci Castellum Andraz werd aan de weg gewerkt en was deze compleet afgesloten. Het stond in het italiaans aangegeven. Maar tijdens hun lunch zou de weg weer vrij zijn.
Helaas stonden op verschillende bordjes ook verschillende tijden. Wij waren de gelukkigen en konden na ca 15 minuten wachttijd de hindernis nemen.
Maar bij Kasteel Andrez ging het mis. Hier reden we zover mogelijk naar toe en was weer de weg afgesloten. Het bezoek aan het kasteel, wat vandaag toch gesloten was, werd een mislukking door andere werkzaamheden aan de weg.
Weer een aantal foto's 

In het echt is het mooier. Eerst waren de toppen rotsen, nu sneeuw


Na de lange regendag zien we weer bergbeekjes


Ik bleef maar stoppen en foto's maken










De sneeuw lag aan onze voeten

Een afdeling in de winter, zou nu ook bijna kunnen




Sassalungo  of Langkofel. Ja, die was echt indrukwekkend. Wel 15 foto's gemaakt

Marmolade

Gran Vernel

Ja, misschien even dichterbij kijken, op de volgende foto

De vraag is: Wat zie je hier in?

Eerst de originele uit 1933:



En nu een versie uit 2014. Denk even de arm naar voren, hoofd beetje gedraaid.



Tofana di Rozes 

De Passo di Giau was werkelijk geweldig. Weer prachtig aan alle kanten.







We hebben nog een paar passen gereden, Strada, Fedaia, Pordoi, Giaupas en de Colle St Lucia. De belangrijkste en meest toeristische was de Passo di Giau. (Foto's boven). Het was inderdaad toeristisch en super indrukwekkend.

Verder hebben we de "balangrijke" attractie: 3 Zinnen / Tre Chime nog gezien net voordat we Italie verlieten.

We hebben nu zoveel indrukken opgedaan en kilometers gemaakt door een prachtig gebied, dat we even gaan uitrusten in Oostenrijk op een camping.

Camping AT Camping Lienzer Dolomiten
            Website  P4N

Op donderdag 4 juni hebben we hier een prachtig zonnige dag. Heerlijk genoten van de rust en het prachtige weer.

Uitzicht vanaf de camper. De andere kant op was bijna hetzelfde


Op de terugreis nog een overnachting gedaan in Biberach, van dat donkere biertje


P4N 375 km, ca 6 uur Brauerei-Gasthofes Biberach
            TT: IT D01A: CP:Brauerei Biberach

Ja, meestal heb ik nu de statistieken. Kilometers, in dit geval, bergtoppen, haarspeldbochten, maar nee.
Deze keer iets heel anders. Niet nrmaal 1 t/m 6.
Laat me duidelijk zijn: Ik heb NIETS tegen motorrijders in het algemeen. En tot aan deze reis nog nooit enig vreemde ervaring meegemaakt met motorrijders.
Wij houden zelfs van motorrijders met een zijspan *
Maar die Dolomieten maken waarschijnlijk ook enkele Dol(l)e-motor-mieten.
Ik heb ook nooit nooit zoveel groepen motorrijders bij elkaar gezien in zo'n korte dag.
Ter afsluiting statistieken van Dol(l)e-motor-mieten:
Maar eerst nog even een intro:
Nog nooit heb ik me aan motorrijders gestoord. Misschien zij zich wel aan mij?
In de bergen, bij de haarspeldbochten, ligt voor hen juist een uitdaging, voor mij ook. Met de camperbus is het doel: Hoe kan ik met zo weinig mogelijk gedoe de bocht nemen.
Dat is simpel. 
Bij afdalen: zet hem in zijn 2, en rem af en toe wat bij.
Bij klimmen, zet hem in zijn 2, geef extra gas in de loop van de bocht.
Maar het klimmen met de camperbus gaat niet zo snel als met een auto, zeker niet zo snel als met een motor.
Normaal, als een motorrijder achter mij omhoog klimt, dan rijdt deze mij voorbij, meteen nadat de bocht is genomen en er overzicht is voor tegemoetkomend verkeer. Natuurlijk, lekker gas geven en de trage camperbus voorbij rijden. Prima, logisch, niks mis mee.
Wat ik doe: Ik neem de bocht, via de zogenaamde ideale lijn (ook voor auto's) rij een beetje naar de linkerbaan, snij de bocht in, (ik ben iets langer dan een personenauto en raak met de achterwielen bijna de binnenkant) en blijft in 2e versnelling, en geef wat gas bij om naar boven te gaan.

Niet normaal 1)
Er ontstaat dus inderdaad een klein gaatje, aan de binnenkant van de bocht. Max Verstappen denkt dan: Een gaatje, ik stop hem erin! of het nou mag of niet! (Klinkt wat dubbelzinnig, maar het is toch zijn beroep.) Daarmee kun je wereldkampioen worden. Een amateur motorrijder in de Dolomieten behoort iets anders te denken. Maar helaas: Er zijn er die dat NIET doen. Dus inderdaad, in een haarspeldbocht werd ik door een motorrijder rechts ingehaald. Ik zei al: Ik snij de bocht in en geef gas bij. Als ik dat had gedaan, lag hij/zij nu in het ziekenhuis.

Niet normaal 2)
Max Verstappen haalt ook wel eens in via de buitenkant van de bocht. Moet ik meer vertellen? Bij een haarspeldbocht, je ziet dus geen tegenliggers, gaat een motorrijder, die echt niet door het metaal van de bus kan kijken, ons in een haarspeldbocht, buitenkant, waarbij ik dus gas bij geef, in.

Niet normaal 3)
Wij rijden een dorpje uit. Einde 50 km/uur, begin 60, want er is een onoverzichtelijke scherpere bocht naar rechts. Aan de andere kant van de bocht mag je ook maar 60.
We nemen de wat scherpere bocht naar rechts met doorgetrokken streep en meteen komt ons vol gas op de linkerhelft een motorrijder tegemoet. 
Wij claxoneren, knipperen en remmen alles wat maar kan. De auto die wordt ingehaald remt ook af. De motorrijder zwappert over de weg, zijn stuur corrigeren van links naar rechts. Gaat ie onderuit, schuift ie onder de camper? Pff, Nee, net niet. Wat een ongelooflijke eikel! Lia vliegt bijna van haar stoel van de schrik. Maar het loopt goed af. 
Het duurt echt een paar minuten voor ik weer "normaal" kan rijden.

Niet normaal 4)
Terug in de haarspeldbochten. Er ligt een vochtige plas in de bocht. Raam staat open. Stinkt naar benzine. Is hier een camperbus op zijn kant gegaan met diesel, of een motorrijder op zijn bek gegaan? Dit heb ik 2 keer gezien. (1 keer geroken, tweede keer was de raam dicht)

Niet normaal 5)
We komen bij een rotonde aan. Er komt een groepje motorrijders aan.
Mocht je het niet weten, als je een rotonde verlaat, dan zet je je richtingwijzer aan, maar rechts!
In Oostenrijk staat het zelfs regelmatig op een bordje bij een rotonde.
Motor 1 doet het niet, nr 2, niet.........nr 8 of 9 of 10, ook niet.
Je weet het maar nooit, of er eentje toch verder rond rijdt. Dus wij maar wachten.

Niet normaal 6)
We rijden ergens waar je 90 mag, ongeveer 80. Dat mag.
Een groepje motorrijders begint met inhalen. Dat mag. Misschien te hard? Moeten zij zelf weten.
Maar: De laatste van het groepje wil ook nog mee. Beetje krap! Wat gaat ie doen? Tegen de tegenligger aan, of mij enorm afsnijden. Het werd het laatste, gelukkig hield ik op tijd in.

Gelukkig zijn we veilig thuisgekomen, en hebben we heel veel motorrijders gezien, ook op de snelweg, die zich perfect gedragen. De Dolomieten halen misschien bij bepaalde mensen iets vreemds naar boven.

Conclusie:
De Dolomieten: erg indrukwekkend
Ga je er heen: Vergeet de Seiser Alm niet!