2026 - 05: Frankrijk: 09 Nouvelle-Aquitaine: Oradour-sur-Glane
Frankrijk: Oradour-sur-Glane
Dinsdag 12 mei
In juni 1940 werd dit dorp door een groep SS-ers compleet vernietigd (in brand gezet) en de ca 640 inwoners vermoord als een vergeldingsactie omdat de Masquis, een franse verzetsorganisatie een officier, Helmut Kämpfe hadden vermoord. Dit gebeurde 4 dagen na D-Day. Het plaatsje is er nog in de staat zoals het door de Duitsers is verbrand.
De Gaulle heeft opdracht gegeven het dorp te laten zoals het in juni 1944 was. Het dorp is gratis toegankelijk, het museum (wat nu verbouwd wordt) vraagt een kleine toegangsbijdrage.
De Gaulle heeft opdracht gegeven het dorp te laten zoals het in juni 1944 was. Het dorp is gratis toegankelijk, het museum (wat nu verbouwd wordt) vraagt een kleine toegangsbijdrage.
Direct na binnenkomst in het dorp was ik zeer onder de indruk. Geen klein snertdorpje, maar veel huizen en erg veel straten. De huizen, of wat er nog over is, zijn best groot.
Je ziet van alles nog liggen zoals het er toen bij lag.
Je ziet van alles nog liggen zoals het er toen bij lag.
De SS kwam op 14 juni 1944 rond 14.00 uur het dorp binnen. Iedereen werd overvallen en opgejaagd net het kermisterrein. Rond 15.00 uur werden de 453 vrouwen en kinderen van de 190 mannen gescheiden en de kleine kerk ingedreven. Ongeveer een uur later, na het laten ontploffen van kratten explosieven en het vuur openen op de mensen in de kerk, werd het gebouw in de brand gestoken. 1 vrouw heeft het overleeft.
De mannen werden in groepjes op straat gezet en daar ter plekke neergeschoten.
Ik heb een massa foto's gemaakt. Alle foto's zijn verkleind.
 |
| Gedenksteen, maar bedoeld voor de eerste wereldoorlog |
 |
| Stukje uitleg bij de entree van het dorp |
 |
| In de garage van iemand de resten van de auto |
 |
| Een kachel |
 |
| Dit is het tramstation aan de hoofdstraat van het dorp |
 |
| Hier is nog de handel van de wissel van het spoor. De wissel kun je ook zien. |
 |
| Bij elk gebouw stond de naam van de bewoner en doel van woning vermeld |
 |
| ingang van de meisjesschool |
 |
| Hier zijn 2 totaal verbrande lichamen gevonden |
 |
| De kerk. Leeg nu. Het is onvoorstelbaar dat hier op 10 juni 1944 maar liefst 453 vrouwen en kinderen zijn opgeblazen, neergeschoten of verbrand. Nu is het leeg, maar wat een onvoorstelbaar gebeuren. Ik loop op bloed, in de dood van 453 mensen ....... |
 |
| bij de gedenkgebouw de namen van alle slachtoffers |
 |
| Kijk hier naar de familie haas. |
 |
| Postkantoor |
Blijft een onvoorstelbaar raar gevoel dat dit ooit heeft kunnen gebeuren.
In Vught een ruimte gezien, waarin ca 30 personen werden gestopt tot ze dood gingen. En helaas erg veel executies door de duitsers tijdens WO II. Maar dit is absoluut ongekend.
In Vught een ruimte gezien, waarin ca 30 personen werden gestopt tot ze dood gingen. En helaas erg veel executies door de duitsers tijdens WO II. Maar dit is absoluut ongekend.
Na afloop zijn we naar het plaatsje Bellac geweest.
Nog fotootjes van dat bezoek.
Tot slot gaan we nog naar: Camping du Lac de Saint-Pardoux
Nog even genieten van de zonnige dagen die voor hier zijn voorspeld.
Tijdens een wandeling nog even deze familie ontmoet.
Op donderdagochtend vertrokken we rond 9 uur.
Het eerste stuk ging razendsnel, maar het stuk van Vierzon naar Reims was vervelend. Dit stuk van de route heb ik in het verleden via Google Maps bestudeerd en een route gemaakt en beschreven die zonder tolwegen maar 5 minuten langer duurde. In de TomTom diverse plaatsen van deze route als eindbestemming ingegeven. De route was bedoeld m.b.v. de naambordjes onderweg. Maar de TomTom bedacht zelf steeds andere routes. Ook duidelijk stukken die om waren, t.o.v. de naambordjes onderweg. Volgende keer schrijf ik de route helemaal op, en volg ik de bordjes.
Het eerste stuk ging razendsnel, maar het stuk van Vierzon naar Reims was vervelend. Dit stuk van de route heb ik in het verleden via Google Maps bestudeerd en een route gemaakt en beschreven die zonder tolwegen maar 5 minuten langer duurde. In de TomTom diverse plaatsen van deze route als eindbestemming ingegeven. De route was bedoeld m.b.v. de naambordjes onderweg. Maar de TomTom bedacht zelf steeds andere routes. Ook duidelijk stukken die om waren, t.o.v. de naambordjes onderweg. Volgende keer schrijf ik de route helemaal op, en volg ik de bordjes.
Maar bijzonder was wel dat in Wallonie stukken weg zijn verbeterd.
We kwamen om 22 uur thuis, wel wat vermoeid, na ca 850 km.
We sliepen de volgende dag tot 10 uur uit. Een ongekende prestatie.